اعضا
نگاهی به پیشینه ساختاری رادیو و تلویزیون ایران نشان می دهد که فعالیت برنامه ریزی سابقه ای بس طولانی داشته، چنانکه در اولین ساختار طراحی شده سازمان (1350) با نام "مدیریت برنامه ریزی و ارزیابی سازمان" تجلی یافته است. با پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال 1357، سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران به صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران تغییر نام یافت و با گذشت زمان، فعالیت این سازمان به شکل افزایش فرستنده و شبکه های رادیویی و تلویزیونی در تهران و شهرستانها رو به گسترش نهاد. چنانکه تا به امروز این سازمان دارای بیش از 100 شبکه رادیو تلویزیونی استانی، ملی و فراملی می باشد.
از این رو، بنابر اهمیت سیاستگذاری و تصمیم گیری های استراتژیک و عملیاتی بویژه در شرایط تحولات ساختاری نظام ارتباط جمعی، تعدد کانالها، افزایش کمیت پخش و ... ضروری آمد تا ساختار منسجمی برای پژوهشهای راهبردی، ترسیم استراتژی ها، طراحی ساختار و سیستمهای جامع اطلاعاتی و عملیاتی، تدوین الگوها و استانداردها، طراحی و اداره نظام اطلاعات مدیریت و تحلیل عملکردها در خدمت مدیریت عالی سازمان تعبیه گردد.
بر این پایه، "معاونت برنامه ریزی و نظارت" در ساختار تشکیلاتی رسانه ملی شکل گرفت تا سه وظیفه اصلی مدیریت عالی سازمان همچون
"برنامه ریزی"، "سازماندهی" و "نظارت" را محقق سازد.
این معاونت برای انجام وظایف برشمرده در بردارنده زیرساخت های اصلی "مرکز طرح و برنامه ریزی"، "دفتر تشکیلات و سیستم ها"، "مرکز نظارت و ارزیابی" و "اداره کل ارزیابی عملکرد سازمان" می باشد.
پرواضح است که تدوین استراتژی ها و برنامه ریزی ها برای سازمانی چون رسانه ملی با توجه به مأموریت و وظایف یگانه ای که دارد، ارتباطات درون و برون سازمانی گسترده یی را طلب کرده و وظایف سنگینی را
برمی شمارد که این مهم اکنون از سوی مرکز طرح و برنامه ریزی سازمان صداوسیما تحقق می یابد.